Stał się z swym współnikiem i założył własne przedsiębiorstwo handlowe. Już wówczas Drwęski posiadał własny samochód, nabyty za 5000 dolarów, żona jego kupiła willę na Sołaczu, a następnie w Ostrzykówku. Willę tę sprzedała Drwęska po pewnym czasie i przeniosła się do Poznania. Część pieniędzy własnych p. Drwęska pożyczyła firmie, a została przeniesiona na ul. Fredry 8. Stosunki Drwęskich z Mirowskimi datują od r. 1923. Drwęski pośredniczył w transakcji kupna nieruchomości dla Mirowskiego, który administrację majątków swych zlecił wpierw p. Paruszewskiemu, a po zgonie tegoż dziś już nieżyjącemu p. Łaszewskiemu. Niebawem zmarł również Mirowski, a żona jego przyjechała do Poznania pod koniec roku 1925. Odwiedziła tu Drwęskich i powołując się na nieboszczyka męża usilnie prosiła Drwęskiego. By przejął administrację majątków, odziedziczonych po Mirowskim. W listopadzie 1925 wyjechała Mirowska do Ameryki, obiecując wraz z rodziną przyjechać do Polski. Od tej chwili poza kartką z życzeniami noworocznemi, nie dała o sobie znaku życia. Drwęski przesyłał jej co roku sprawozdania i przy tej okazji prosił o przyjazd w sprawach przewłaszczeniowych. łatwiejszą Drwęskie jąc o Mir na podróż P. W. K. nia. Ta jednak dopiero we przystąpiła wówczas odbierała 31 grudnia się pieniądze Po śmierci stycznia pretensje 148 tys. złotych. Suma nieprawidłowo wtajemniczył Drwęskiego jeszcze są Dalsze właściwe tło „Dzienniczek”