Nasza rozmowa z dyrektorem ks. pra W czasach, gdy ogniska zapalne komunizmu wybuchają jaskrawym płomieniem na różnych krańcach Europy, gdy kręci robota czerwonych agentów burzy spokój naszych wsi i miasteczek — uwagę szerokich warstw społeczeństwa powinna zwrócić na siebie instytucja, której jedynym celem jest poznawanie i badanie metod i celów bolszewizmu. Mamy tu na myśli Instytut Naukowy Badania Komunizmu (Warszawa, ul. Kilińskiego 1 m 1), założony w r. 1930, o którego wydawnictwach pisaliśmy już zresztą. Placówka ta powstała dzięki inicjatywie i pracy jednego tylko człowieka, ks. prałata Antoniego Kwiatkowskiego, który spędziwszy w Rosji sowieckiej cztery lata, jako członek komisji mieszanej dla spraw wykonania traktatu ryskiego, zdołał w tym czasie zebrać prawdziwe archiwum, dotyczące wszystkich dziedzin działalności i metod komunistycznych. Zbiory te obejmowały komplet prasy sowieckiej za lata 1917-24, literaturę, fotografie i dokumenty. Kilka późniejszych lat (1925-30) poświęconych zostało studiom nad tymi zbiorami, aż wreszcie dojrzała myśl stworzenia specjalnego instytutu, przeznaczonego wyłącznie do badań naukowych nad komunizmem. W tych dniach ks. prałat Kwiatkowski bawił w Poznaniu. Redakcji naszego pisma udało się jako pierwszej w Polsce zdobyć wywiad, który odsłania ciekawą ale ostrożnie i bez rozgłosu prowadzoną akcję Instytutu. – Jaki jest program i cele pracy Instytutu? – brzmi pierwsze pytanie. – Przede wszystkim – informuje nas ks. prałat Kwiatkowski – zbieramy w dalszym ciągu wszelkie materiały rzeczowe, dotyczące komunizmu. Posiadamy zbiory tajnej bibuły bolszewickiej, drukowanej nielegalnie w kraju bądź też dostarczanej nam wprost z Z. S. S. R., sowieckie i polskie wydawnictwa książkowe na temat ideologii i metod komunizmu, bogatą kolekcję bolszewickich plakatów propagandowych, grube albumy fotografii i dokumentów, a także album – kartotekę przeszło pięciuset działa- na oku. Realna pomoc służy publicystom, historykom, a także tym, którzy interesują się sprawami społeczeństwa i działaczy społecznych. – Czy działalność Instytutu obiektywna czy też tendencyjna? – brzmi ostatnie pytanie. – Otóż całą pracę Instytutu Badania Komunizmu cechuje bezstronność i obiektywizm. Rejestr-