Od 1 czerwca 1926 r. do 1 czerwca 1930 r. elektrownia poznańska zdołała ustawić w poszczególnych dzielnicach miasta: 5 słupów żelbetonowych 5 ramiennych, 7 słupów żelbetonowych — 4 ramiennych, 16 słupów żelbetonowych 2 ramiennych, oraz 29 słupów żelbetonowych 1-ramiennych. Prócz tego ustawiono 238 sztuk słupów żelbetonowych, 435 armatur zawieszono na słupach drewnianych, 10 armatur na słupach żelaznych (ul. Szwajcarska), na Pl. Świętokrzyskim zaś zawieszono 3 armatury na linach stalowych. W czasie od 1 czerwca 1930 r. do chwili obecnej elektrownia zainstalowała w poszczególnych dzielnicach miasta 1 słup żelbetonowy 5 ramienny, 14 słupów żelbetonowych 2 ramiennych, zaś drewnianych 56 słupów. Razem na ulicach miasta ustawionych jest 1077 słupów, posiadających oświetlenie elektryczne. W chwili obecnej dyrekcja elektrowni poznańskiej oczekuje zezwolenia władz wojskowych na możność przystąpienia do oświetlenia elektrycznego ulicy Maltańskiej, t. j. między Berdychowem a drogą prowadzącą do fabryki papieru. Ciekawe jest zestawienie, ile też setek tysięcy świec rozprasza mroki nocne ulic miasta. Lampy gazowe posiadają od 120—1000 świec, natomiast lampy elektryczne od 100—1500 świec. Ogółem ulice miasta Poznania oświeca przeszło 2,500 tys. świec.