ZA NIEZATRUDNIENIE INWALIDÓW. Starostwo grodzkie śródmiejsko-warszawskie skazało odpowiedzialnego kierownika przedsiębiorstwa budowlanego „St. Zwoliński” przy ul. Madalińskiego 86, Marjana Zasztowta, na 1.000 zł grzywny z zamianą na 20 dni aresztu za niezatrudnienie odpowiedniej ilości inwalidów wojennych w stosunku do liczby zatrudnionych pracowników w przedsiębiorstwie budowlanym. KOGO UWAŻAĆ ZA INWALIDĘ WOJSKOWEGO. Obowiązująca w Polsce ustawa inwalidzka z dnia 18 marca 1921 r., zmieniona następnie w tytule ustawą z dn. 12 lutego 1924 r. („o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i ich rodzin, oraz o zaopatrzeniu rodzin po poległych i zmarłych, lub zaginionych bez własnej winy, których śmierć lub zaginięcie pozostaje w związku przyczynowym ze służbą wojskową”), ustala ściśle w art. 2 jakie osoby należy uważać za inwalidów wojennych. Przy interpretacji tego artykułu w stosunku do inwalidów, którzy uzyskali obywatelstwo polskie po dniu wejścia w życie ustawy inwalidzkiej, nasuwały się władzom administracyjnym pewne wątpliwości. Wątpliwości te usunęło obecnie ministerstwo pracy i opieki społecznej, wyjaśniając, iż w chwili zgłoszenia roszczeń do zaopatrzenia inwalidzkiego, jest konieczne istnienie dwu warunków uznania osoby za inwalidę wojennego: 1) pełnienie służby wojskowej i do uznania uszkodzenia zdrowia na skutek tejże służby w pewnym, ściśle określonym czasie, oraz 2) posiadanie obywatelstwa polskiego, przyczem jest rzeczą obojętną, w jaki sposób inwalida uzyskał to obywatelstwo.