...znany jest autorem anonimów i że oskarżonej autor anonimów czyni wymówki, że niezręcznie wykonała jego telefoniczne zlecenia. „Hej szkieły! Dziewczynie dajcie spokój!“ List ten był przez nią samą redagowany i przepisany na jej prośbę przez znajomą oskarżonej Marję Dobrowolską, zamieszkałą w Warszawie, ul. Mazowiecka nr. 1, a w liście tym oskarżona samej sobie czyni wyrzuty, iż „tak głupio do sprawy zabrała się, że może teraz wzywać pomocy wszystkich świętych i swoich znajomych”, że „wsiąkła ze szkiełami” przyczem dla zmylenia policji zakazuje samej sobie kontaktu z Policją pod grozą utraty życia”. Tegoż dnia otrzymała Policja list treści następującej: „Sprawa Lewandowskiej — Hej szkieły — Dziewczynie dajcie spokój — nic nie zawiniła — bo głupia — nas nie nakryjecie — szpiclowanie niema sensu!!!“ Jak były pisane anonimy? Charakterystycznem było, iż anonimy otrzymane przez kilkadziesiąt osób, o których wyżej wspomniano, anonim, który okazała oskarżona adwokatowi Hoppemu oraz list, jaki otrzymała policja, pisane były na trzech odmiennych maszynach, z których każda posiadała odrębne błędy czcionek. Najbardziej rzucającym się w oczy był błąd w maszynie, na której pisany był list do policji, normalnie bowiem, t. zw. stopa małej litery „p” jest pozioma, w piśmie zaś, o którem mowa, stopa małej litery „p” ma kierunek skośny i to w ten sposób, iż przez ramię stopy skierowane jest w górę. Ponieważ oskarżona zastrzegła się, iż z autorstwem anonimów nie ma nic wspólnego, podjęto z administracji „Kurjera Poznańskiego” dalsze listy pod szyfrą zdw. 72623 nadeszłe i stwierdzono, że jeden z listów zawierał banknot 20 złotowy, który za-