DZIESIĘĆ PRZYKAZAŃ KUPCA - POLAKA Poznań. Kupiec — Polak nie może od społeczeństwa żądać przestrzegania zasad „Swój do Swego“ jeżeli jej sam nie stosuje. W tym celu winien przestrzegać następujących nakazów: 1. Kupiec — Polak winien przy kupowaniu towaru omijać źródła żydowskie. Wyjątki mogą być dopuszczalne wówczas, jeżeli źródeł polskich nie ma w ogóle lub jeżeli istniejące nie pokrywają zapotrzebowania w dostatecznej mierze. 2. Jeśli dostawcą pewnych artykułów może być tylko fabrykant żydowski, to należy żądać pośrednictwa agenta lub podróżującego Polaka. 3. Brak źródeł polskich należy zgłaszać organizacji zawodowej, która w miarę posiadanych wiadomości służyć będzie informacjami. 4. Kupiec — Polak winien sprowadzać towary oraz uskuteczniać transporty i zwózki przez polskie firmy ekspedycyjne. 5. Kupiec — Polak winien zatrudniać personel polski. 6. Kupiec — Polak powinien przestrzegać, ażeby zatrudniony u niego personel nie kupował u Żydów. 7. Kupiec — Polak będący właścicielem domu, nie może Żydowi wydzierżawiać tak lokali mieszkalnych jak handlowych, a wpływami swemi winien również spowodować ażeby inni polscy właściciele domów tego nie czynili. 8. Kupiec — Polak winien ogłoszeniami popierać w pierwszej linii gazety i czasopisma, które nie umieszczają żydowskich inseratów. 9. Kupiec — Polak winien zasięgać porad prawnych i lekarskich u adwokatów i lekarzy Polaków. 10. Kupiec — Polak nie powinien utrzymywać stosunków towarzyskich z Żydami. ZWIĄZEK TOWARZYSTW KUPIECKICH W POZNANIU.