Uczymy się nowej pisowni V. Wielkie litery Wielkiej litery używamy na początku pisma, po kropce, po dwukropku w tych wypadkach, kiedy przytaczamy cudze zdanie, lub jakiś opis i wreszcie po znaku zapytania i wykrzykniku, jeżeli po nich zaczyna się odrębne zdanie. Wielką literą pisze się: Imiona ludzi, zwierząt, drzew, istot mitologicznych; przydomki i przezwiska ludzi jedno lub wielowyrazowe: Warneńczyk, Lwie Serce (jeżeli przydomek składa się z rzeczownika i przyimka to wielką literą pisze się tylko rzeczownik: Jan bez Ziemi). Nazwy dynastyczne: Karolingowie; przymiotniki dzierżawcze (odpowiadające na pytanie czyj) utworzone od imion własnych: wiersz Mickiewiczowy, pałac Radziwiłłowski, dalej nazwy miejscowości, miast, a więc poznaniak; nazwy świąt: Boże Narodzenie, Zaduszki, Wielki Tydzień, Wielki Piątek. W tytułach czasopism wszystkie wyrazy pisze się wielką literą, więc: Dziennik Poznański, Głos Narodu, z wyjątkiem wewnętrznych spójników: Przewodnik Naukowy i Literacki. Jeżeli tytuły nie podlegają odmianie gramatycznej, to wielką literą pisze się tylko pierwszy wyraz: Naokoło świata, Młodzież sobie. W tytułach utworów literackich, dzieł sztuki, zabytków językowych tylko pierwszy wyraz ma wielką literę: Ogniem i mieczem, Hołd pruski, Psałterz floriański; wyjątek: Nowy Testament i Stary Testament. Nazwy własne państw, nawet imiona pospolite lub wielowyrazowe: Europa, Wileńszczyzna, Kamieniec Podolski, Wyżyna Małopolska, Morze Bałtyckie, Półwysep Apeniński, Góra Królowej Bony. Wyjątkowo w nazwie dwuwyrazowej małą literą pisze się wyraz pospolity: jak góra, pasmo, jezioro, morze itd., jeżeli po jego opuszczeniu nazwa zostałaby też jednoznacznie zrozumiana, np. góra Ararat, kanał La Manche. Przymiotniki: Północny, południowy, wschodni, zachodni piszą się dużą literą, jeżeli wchodzą w skład nazw państwa i innych jednostek terytorialno-administracyjnych, mórz, kontyngentów, gór, więc: Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, Portugalska Afryka Wschodnia, Turkistan Wschodni, Prusy Wschodnie, Północny Ocean Lodowaty; natomiast pisze się małą literą, jeżeli są tylko określeniem części samego terytorium, więc: Europa wschodnia, Polska północna, Turkiestan zachodni. Nazwy własne państw, nawet imiona pospolite, używane w znaczeniu nazwy państwa: Polska, Rzeczpospolita Polska, Korona, Sowiety. Natomiast określenie państw nie stanowiące ich nazwy, pisze się małą literą, tak samo jak sam wyraz „państwo" np. państwo polskie, stany zjednoczone szwajcarskie. Nazwy dzielnic, ulic, placów, budowli jedna lub wielowyrazowe: Łazienki, Rynek, Piaski, Sukiennice, Stare Miasto, Kamienna Góra, Pałac Staszica, Ostra Brama, Biały Dom. Jeżeli jednak jeden wyraz np. „ulica, park, pałac itp." stoi na pierwszym miejscu i odczuwany jest jako pospolity, to się go pisze małą literą: ulica Floriańska, most Poniatowskiego, pałac Pod Blachą, kościół Na Skałce. To samo stosuje się do nazw przedsiębiorstw, a więc Cyganeria, Oaza, Kawiarnia Udziałowa, Drukarnia Związkowa, natomiast: apteka Pod Słońcem, kawiarnia „Roma", winiarnia Pod Okrętem. W tytułach urzędów, władz, zakładów, instytucji, organizacyj, towarzystw pisze się wielką literą wszystkie wyrazy z wyjątkiem spójników, przyimków i takich jak „imienia", „pod wezwaniem" i t. p. a więc: Sokół, Gimnazjum imienia A. Mickiewicza w Poznaniu. Nazwy sejm, senat, izba, izba ustawodawcza pisze się dużą literą, jeżeli wyrazy te są użyte jako tytuł danej instytucji. Specjalne nazwy rządów i ciał parlamentarnych pisze się dużą literą, np. Konwencja Narodowa, Duma. Wielką literą pisze się nazwy gwiazd, konstelacyj, planet.