zmartwiałych przewodów i dlatego rozwiązanie tego problemu wysuwa się coraz bardziej na pierwszy plan. Autor badając krytycznie najbardziej dziś stosowane metody, opisuje je w systematycznym zestawieniu. – Przez to, że przeciwstawia doświadczenie doświadczeniu i oddziela to, co praktycznie zostało wypróbowane od tego, co się w praktyce nie utrzymało, stworzył autor dla praktyka-dentysty przewodnik, który mu w niejednym wątpliwym przypadku da wyjaśniającą pomoc. Do nabycia we wszystkich księgarniach lub wprost w Księgarni Nowości we Lwowie, ul. Kopernika 3. P. K. O. 507 714 Uchwały rady naczelnej O. Z. N. Wczoraj podawaliśmy w wyciągu tezy programowe uchwalone przez Radę Naczelną OZN. dotyczące wsi. Oto ich dalszy ciąg odnośnie do doniosłego zagadnienia struktury agrarnej przy czym z obfitego „kodeksu“ wyciągamy punkta najistotniejsze. Poruszają one konieczność istnienia obok siebie własności rolnej różnej wielkości, stając na stanowisku szybkiego zakończenia procesu wywłaszczeniowego, którego przeciąganie w nieskończoność pościna wszelką kalkulację i wprowadza ferment w życie wsi. Stając na zasadzie ustawy z r. 1923, uwzględniając tym samym będzie wyłączenie dla gospodarstw intensywnych, które ona przewiduje. Szczególną doniosłość ma pkt. 17 dot. parcelacji dóbr martwej ręki; odnosi się to m. i. do dóbr kościelnych, co jest przewidziane Konkordatem. Oto te punkty: 9 Analiza poszczególnych typów wielkości drobnych gospodarstw rolnych w Polsce od najważniejszych wskazuje, że każdy z tych typów mogą ujawniać dodatnie i ujemne cechy zależnie od warunków przyrodniczych, demograficznych i społecznych, w jakich dane gospodarstwo się znajduje. Warunki te decydują o celowości tego lub innego stosunku ilościowego gospodarstw rolnych różnych rozmiarów. Zdrowa struktura agrarna wymaga by istniały w Polsce obok siebie gospodarstwa rolne różnych rozmiarów od najdrobniejszych do folwarcznych włącznie. 10. Trzonem zdrowej struktury agrarnej powinny być samodzielne gospodarstwa włościańskie. Są one podstawą siły moralnej i fizycznej Narodu, opoką ładu społecznego, pozwalają na należyte wyzyskanie twórczej energii rodziny rolniczej, wreszcie mogą być pojemnym rynkiem przy wyraźnym nastawieniu na kierunki pracochłonne wytwórczości roślinnej oraz na hodowlę. 13. Przeludnienie wsi nie pozwala na istnienie w Polsce znaczniejszej ilości folwarków. Wobec tego, że one właśnie mogą szczególnie dobrze obsłużyć tego rodzaju odcinki produkcji rolniczej, jak hodowla nasion, zwierząt zarodowych itd., nie jest wskazane przymusowe zmniejszenie ich ogólnej powierzchni poniżej granicy, którą one osiągną po wykonaniu ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. 17. Ustawa z dnia 28 grudnia 1925 r. winna być wykonana szybko, przy czym należyty nacisk winien być położony na wykorzystanie dóbr martwej ręki do celów parcelacji. Szybkie bowiem wykonanie ustawy z jednej strony skłoni drobnego rolnika do skierowywania swych wysiłków wyłącznie na podnoszenie swego warsztatu, a nie na oczekiwanie zdobycza ziemi folwarcznej, a z drugiej strony zapewni pozostałym folwarkom normalne warunki do spokojnej pracy, spełnieniem ciążących na nich zadań. 27. Należy dążyć do utrwalenia korzystnych przekształceń w naszej strukturze agrarnej przez: 1) popieranie odpływu nadmiaru ludności żyjącej z rolnictwa do zajęć nierolniczych. 2) normy prawne (prawo spadkowe, ograniczenie ustawowe podzielności samowystarczalnych gospodarstw wiejskich); 3) intensyfikację produkcji rolniczej. * Jak widzimy, tezy powyższe odpowiadają dalekowzrocznym wytycznym gospodarczym i społecznym. Przejście ich z teorii do urzeczywistnienia stanowiłoby tak pożądany odwrót od polityki agrarnej ostatnich lat. Dotyczy to zwłaszcza Wielkopolski, której dobrobyt zależy od doskonalenia a nie od obalania zasad, na których