Zmiana starych cmentarzy na parki W Poznaniu istnieje szereg starych, pięknie zadrzewionych cmentarzy już od lat nieczynnych, które winny być najrychlej udostępnione jako parki publiczne. Brak ich daje się bowiem mieszkańcom miasta dotkliwie odczuwać. Najważniejszem zadaniem jest obecnie ochrona roślinności cmentarzy, aby nie uległa w międzyczasie dewastacji — gdyż starodrzew tych cmentarzy, pozbawionych częściowo ogrodzeń i należytego dozoru, niszczeje w tempie zastraszającem, a tak poszczególne drzewa jak również niektóre zespoły roślin i zwierząt jakkolwiek nie rosną na pierwotnie naturalnem stanowisku, posiadają jednak wartość naukową, przyrodniczą i estetyczną i winny być chronione przed zniszczeniem. Szczególnie cenne z tego punktu widzenia są stare cmentarze ewangelickie, położone na „Wałach” (za Parkiem Marcinkowskiego) i cmentarz ewangelicki przy ul. Półwiejskiej 27 (dawny Park Mycielskich a później cmentarz Braci Czeskich). Roślinność tego ostatniego cmentarza — na podstawie opinji Komitetu Ochrony Przyrody — uznana została przez Urząd Wojewódzki Poznański za podlegającą ochronie w myśl ustawy o ochronie przyrody z 10. III. 1934 roku. Gmina ewangelicka kościoła św. Krzyża, do której cmentarz ten należy, wniosła odwołanie do Ministerstwa W. R. i O. P., które zostało uwzględnione, gdyż roślinność tego cmentarza — z wyjątkiem poszczególnych drzew